اگر بی روح بی روحم,

اگر سنگی تر از کوهم

اگر آشفته تر از موج

اسیر دست اندوهم

اگر رفتی اگر ماندم,

اگر بی تو نمی خواندم

اگر بیهوده تر از هیچ

تو را از خود نمی راندم

اگر راهی برایم بود

که کم میشد از این کمبود

که در تاریکی شبها

دلم از غم نمی فرسود

تو را از لابه لای غم

به تصویر می کشم کم کم

میان لهجه ی بلبل,

ترا می خوانمت هر دم

اگرهایم پر از کاش است,

اگر هر راز من فاش است

تمام حرف ناگفته,

"همیشه یاد من باش" است

---